أمور أمت براي عايشه مىكند ! واز لزوم مخالفت بداهت ومخالفت تصريحات جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) - كما سيجيء - وتصريحات أم سلمة وديگر صحابه باكى نمىكند ، واز تكذيب خود هم نمىانديشد كه علم را به اراده وقصد منحصر در ذات بارى تعالى كرده ! ! ونيز مخاطب تكذيب خود در اين ادعا به جواب طعن سوم از مطاعن عايشه نموده ، چنانچه گفته : جواب از اين طعن آنكه اراده رجوع از حضرت عايشه . . . به موجب اين روايات هم ثابت شد ، چنانچه در روايات أهل سنت مصرّح بها است كه فرمود : ردّوني . . ردّوني ( 1 ) . ونيز مخاطب در همين طعن گفته : آنچه از حديث مستفاد مىشود همين قدر است كه يكى را از شما مصيبتى پيش خواهد آمد وفي الواقع آن حادثه مصيبتى عظيم بود كه موجب خفّت حرم محترم حضرت رسول الله صلى الله عليه [ وآله ] وسلم شده وكارى كه مقصود بود - يعنى اصلاح ذات البين - سرانجام نيافت ومفت تقاتل مسلمين واقع شد . ( 2 ) انتهى . از اين عبارت هم واضح است كه مخاطب دعوى كرده كه مقصود عايشه اصلاح ذات البين بود ، وآن صريح است در حصول علم به قصد واراده

--> 1 . تحفه اثنا عشريه : 332 . 2 . تحفه اثنا عشريه : 332 .